අඳුරු මායිමේ
පාලු නිවහනේ
නිහඩ යාමයේ
තනිය මෙහි ඇතේ
මාගේ මිතුරේ
ඔබය ඇත්තේ
මගේ නවාතැනේ
පාලු මකන්නේ
තනිය වේ ඔබ
මිතුර වේ ඔබ
ලොව මෙහි නැතත්
ඔබ සිටි ලඟ....
Monday, August 2, 2010
Wednesday, July 14, 2010
මගෙ සිත ....
කොපමන වැරකරත් බොවිට අන්සතුය
මද සුලඟක් සේ සුවබර ඔබෙ පහස
වරෙක සැඩ සුලඟක් සේ හැඟෙයි මට
පොඩි දෙයකින් වුව ඔබ ගෙනදෙයි කඳුලු
එවුවත් නැත කිසි විට මා වෙයි සතුරු
ඔබවෙයි මට තනි නොතනියෙ සිටින ගුරු
මගෙ සිත ඔබයි, සමදාමත් මගෙ මිතුරු
Thursday, July 8, 2010
Wednesday, July 7, 2010
මගේ සඳ....
පහනක් සේ නිති මා ලෝ එලිය කර
සතුටත් ඔබය දුක වුව සම සේ අසන
රෑ අහසෙ බබලන සඳ රැජින ඔබ
අද නැතිනම් හෙට පායන් මගේ ලොව
තරු කැට පිරිවරා සැමදා නැග එන්නේ
මේ මුලු ලොවම ඔබ සෙවනෙ සැතපෙන්නේ
සැනසුම සිසිල ඔබ නොවෙදො ගෙන එන්නේ
අමාවකේ මා තනිකර සැඟවෙන්නේ
Sunday, July 4, 2010
ප්රාර්ථනා....
සිතෙ සුසුම් කෙදිනෙක නම් නිමවෙද
හදෙ පැතුම් කෙලෙසක නම් ඉටුවෙද
එහෙත් ගතේ සවිය කෙසෙ නැතිවෙද
පැතුම් පොදි බැඳන් හෙට දින එන්නෙද
අද නැති වුනත් හෙට යලි නව දවසක්ය
අද බැරි වුනත් හෙට අපහට හැකිවේය
අද වැටුනොත් හෙට යලි හැම නැගිටිය
අද දුක වුනත් හෙට කඳුලක් නැතිවේය
Monday, June 7, 2010
ජීවිතේ......
පාන්දරින් නැගිටිනවා
තකහනියේ සැරසෙනවා
ලහි ලහියේ පිටවෙනවා
ඔපිසියට අපි එනවා...
කොම්පියුටරෙ On වෙනවා
උදේ කෑම අපි කනවා
තේ වෙලාව දැන් එනවා
තේ බීලා අපි එනවා
කරපු දෙයක්මත් නැත්තේ
නොකරපු දෙයකුත් නැත්තේ
දවල් කෑම දැන් එන්නේ
එය වලඳා අපි එන්නේ
හවස් වෙලත් දැන් ඇත්තේ
තේ වෙලාව ඇවිත් අනේ
අනෙ මන්දා කුමක් වෙන්නේ
වෙලාව ගත වී යන්නේ
ගෙදර යන්න වෙලා ඇත්තේ
කිසි ප්රගතියකුත් නැත්තේ
අපි හැම යන්තර වී ඇත්තේ
මෙයයි අපේ ජීවිතේ
(ආයෙ හෙටත් මේකම repeat වෙනව නේ....)
Subscribe to:
Comments (Atom)
